Adieu, sisters!

9 jul

Vroeg uit de veren voor de terugvlucht naar Denpasar. Ook nu wijken de sisters Ellis en Rufina niet van onze zijde en ze blijven zwaaien aan de omheining tot het vliegtuig effectief goed en wel is opgestegen.

Deze missie zit er zo terug op en dus is het tijd voor een nabeschouwing.

Iedereen, ook de de mensen die al verschillende missies gedaan hebben blijven zitten met een raar gevoel. Enerzijds is er de opluchting dat alles goed is verlopen en dat we geen problemen hebben gehad en verder ook het fijne gevoel dat we heel wat mensen hebben kunnen helpen.Het was soms op eieren rijden (zie bijgevoegd beeld). Anderzijds blijft er toch een wrang gevoel achter voor het immense menselijke leed en onrecht waaraan wij niets kunnen verhelpen. We voelen ons een beetje schuldig voor het patiëntje dat speciaal van Maumere kwam (zeker 7 uur bochtige en slechte wegen) en dat we op 5 minuutjes tijd moesten afwijzen voor operatie. Wat zou er verder gebeurd zijn met de baby met necrose van het stoma als wij daar niet waren geweest om een katheter te plaatsen voor vochttoediening ? ( een katheter die ik toevallig meehad maar die eigenlijk te groot was ). Een heroperatie van het stoma werd bijna niet uitgevoerd omdat de ouders niet over het nodige geld konden beschikken… In Bajawa stijgt het aantal operaties door het feit dat er geen chirurg meer is. in zowel in de eerste grote stad ten westen ( Ruteng ) als ten oosten ( Ende ). Dit betekent dat er mensen meer dan 6 uur onderweg zijn om zich te laten opereren voor een ‘spoedoperatie’. Een dringende buikoperatie kon bijna niet worden uitgevoerd omdat er geen geschikte hechtingsdraad meer beschikbaar was. Wij hebben hun voorzien van het nodige.

Dit alles zet ons terug met beide voeten op de grond en bewijst nogmaals dat je moet geluk hebben waar uw wieg stond.

Om af te ronden : we hadden een fantastische groep met mensen met diverse bekwaamheden. Het was de eerste keer dat er een biotechnicus mee was en die heeft zicht heel verdienstelijk kunnen maken. Er was een professionele fotograaf mee en die heeft een fantastische blog gemaakt. Amy heeft schitterend werk geleverd als tolk. Zonder haar was deze missie ondoenbaar geweest. Romain is op diverse terreinen ingesprongen. Dit bewijst dat niet alleen medisch geschoolden zich heel nuttig kunnen maken tijdens een humanitaire missie. Alle voorstellen voor mensen met diverse vaardigheden zijn welkom.

Ik wens iedereen van het team van harte te bedanken voor de afgelopen week en voor meerdere mensen smaakt dit naar meer.

We mogen zeker de zusters van het FMM niet vergeten. Chapeau voor deze dames.

Dank aan Bimesa voor de ondersteuning. Vooral aan Herman en Paul die heel wat getelefoneerd en gemaild hebben.

Dank aan iedereen die het project financieel genegen was.

Zonder Luc zou deze blog niet tot stand zijn gekomen. Alleen al gisteren hebben meer dan 400 mensen ingelogd. Het aantal bezoekers groeide iedere dag en dit kwam zeker door de prachtige foto’s. Een welgemeende dank voor deze toch niet te onderschatten inspanning. Graag had ik nog vele reacties gekregen op de blog om Luc te smeken nog één maal een fotoreportage toe te voegen begin volgende week over de door Bimesa verstrekte hulp rond de Merapivulkaan bij Yogyakarta waar we morgen naartoe trekken.

Advertenties

16 Reacties to “Adieu, sisters!”

  1. Francis juli 9, 2011 bij 12:53 pm #

    Absoluut een pluim aan Luc voor deze boeiende foto’s. Ook een pluim aan Katrien en aan het volledige team voor jullie niet te onderschatten inzet.

  2. Mario & Hilde Geeraert - Leenknecht juli 9, 2011 bij 2:00 pm #

    Bedankt Luc voor uw dagelijkse verslaggeving en mooie foto’s. Voor ons, mensen van het thuisfront, was het iedere dag spannend afwachten en vanaf 14.00u de blog telkenmale openen om te kijken of er al nieuws was. Dus bij deze bede om ook volgende week nog eens verslag uit te brengen.
    Verder aan het ganse team : een dikke proficiat. Remember : op je ééntje kan je niet alle leed uit de wereld helpen, maar alle kleine beetjes helpen.
    Genieten jullie nog van een dik verdiende en hopelijk deugdoende vakantie.

    • Pj en Belle juli 11, 2011 bij 10:53 am #

      Deze missie was een echte levensles, wij hebben hier enorm veel uit geleerd en apprecieren nu nog veel meer wat we hebben. Het is zoals Bruno eerder zei: “Alles hangt af van waar je wiegje stond’. En zoals we al wisten stond ons wiegje op een uitstekende plaats.
      Zonder de steun van onze ouders, vrienden en elkaar hadden we dit niet tot een goed eind gebracht.

      Pj en Belle

  3. Mensen in Bajawa juli 9, 2011 bij 3:25 pm #

    Tot ziens alle lieve mensen!

    Heel veel hartelijk dank voor wat U allemal heeft gedaan in Bajawa. Zeker, we vergeten U niet, speciall voor de patienten. Atas nama masyarakat kabupaten Ngada Flores sekali lagi kami mengucapkan banyak terima kasih. (On behalf the people in Ngada we thank for thousand times) Kami semua mohon maaf bila ada yang kurang dalam pelayanan dan fasilitas kami.Kami berharap kerjasama (BIMESA & the NGADA’s)ini terus berlanjut dan lebih baik lagi. Veel succes. God bless & protect you all and also your family and your works.Tii Mati Woso (= Terima kasih banyak. red.Bajawa’s language)
    Tot ziens! Sampai jumpa lagi.Salam….

    • bimesablog juli 11, 2011 bij 4:54 am #

      Hello Sisters, we cannot be grateful enough for all the blessings we received through you. The experience we had will remain for many years. We really hope we’ll be back next year. Luc & Katrien.

  4. Paul juli 9, 2011 bij 3:35 pm #

    Oef, eind goed, al goed, mission accomplished. Deze ene thuisblijver is ook opgelucht dat relatief gezien alles goed verlopen is.
    Nogmaals gefeliciteerd aan jullie allemaal!!
    Inderdaad is het, tot zover ik weet, een uniek team dat uit verschillende disciplines bestaat.
    Medici, technici, paramedici ……..
    Luc’s reportage zou niet volledig zijn zonder Yogya, niet?
    Hm, hm, hm ……. Zou hij dat ook nog willen doen?
    Zeg het hem dat Yogya een levendige- en aantrekelijke studentenstad met oude cultuur en prachtige bezienswaardigheden.
    Beste vrienden, hou het goed, voorzichtig zijn en tot de volgende verslaggeving?

    Paul

    PS: Temperatuur van de politieke toestand van het land is onder nul, juist, onder het vriespunt. We zijn al veel gewoon maar nu is het toch wel erg.

  5. ronny bruneel juli 11, 2011 bij 9:45 am #

    Proficiat met deze geslaagde missie!
    En, meester Luc, de foto’s zijn schitterend! Ik verwacht in september een uitgebreide reportage…

  6. Widya Rama S. juli 13, 2011 bij 2:44 am #

    Hello Luc and all team from Bimesa,
    It’s a pleasure to meet you yesterday in Prambanan Temple.
    Many thanks for helping Indonesian in Flores through Bimesa medical project.
    We’ll look forward to see you again someday, maybe in Belgium ;D

    Widya & Nauli

  7. Eline en Maarten juli 21, 2011 bij 2:53 am #

    Hallo! Wij kwamen jullie tegen op de flanken van de Ijen en hebben met veel bewondering jullie blog gelezen. We zijn trots jullie landgenoten te zijn en we zijn heel blij jullie ontmoet te hebben. Chapeau!
    Ik was ook zeer onder de indruk van de foto’s dus ook een dikke proficiat aan de fotograaf.
    Morgen vertrekken we naar Sumba, en een week later zullen we zeker jullie groeten overbrengen aan de zusters in Flores.

    • bimesablog juli 21, 2011 bij 10:41 am #

      Dag mensen,

      Dokter Gerd heeft ons verteld omtrent jullie ontmoeting op de flanken van de Ijen. Leuk om op dergelijke onherbergzame plaatsen land-lotgenoten te ontmoeten; zelf waren wij (de rest van het team) op dat moment met een Indonesische boemeltrein op weg naar de ferry, richting Bali. Ook een hele belevenis. Maar toch iets minder levensbedreigend, als wij de verhalen over de zwaveldragers horen.
      Bedankt dat jullie de zusters van Bajawa onze groeten willen overbrengen; wij hebben er een fantastische tijd beleefd, tussen alle pijnlijke ervaringen door. Kussen aan Sister Elis; een kuise handdruk aan de overige zusjes.
      Wellicht tot één dezer maanden. En nog een leuke reisweg toegewenst.

  8. Marie-Rose Nuel juli 26, 2011 bij 11:01 am #

    Dankzij Martine een boeiende blog doorgekregen, eindelijk eens van naderbij zien wat haar echtgenoot Dirk en zijn collega’s aan werk verrichten in moeilijke omstandigheden, met een creativiteit, met hun kunde, maar bovenal met de grootst mogelijke verloning ; dankbaarheid van hun patient! Wij westerlingen kunnen inderdaad nog veel van hen leren, in dat opzicht zijn we vaak heel arm!
    M.Rose

  9. bimesablog juli 27, 2011 bij 9:17 am #

    Dag Marie-Rose, het complete team is enorm dankbaar voor de levenslessen die wij op Flores mochten ontvangen, van de patiënten en van de zusters. Wij zijn verrijkt en toch wel met enige tegenzin naar huis gekomen. Het afkicken zal nog wel een tijdje aanslepen…

  10. Eline en maarten juli 28, 2011 bij 7:48 am #

    We zijn net toegekomen in moni en gaan overmorgen naar bajawa. Internet is hier heel slecht, zouden jullie ons kunnen mailen waar we de zusters kunnen vinden? Dat zou een grote hulp zijn! Bedankt alleszins. Tot in belgenland.

  11. beeckman september 6, 2011 bij 7:48 am #

    Een stevige knuffel voor de ganse ploeg. Het doet goed aan het hart dit te zien gebeuren. Een paardenremedie voor hen die beweren ‘dat alleen de zon voor niets opstaat’ en dat er niets bestaat als ‘een free meal’.
    Bravo Team en bravo voor de fotos ‘met een hart’.
    Paul Beeckman

    • bimesablog september 10, 2011 bij 4:28 pm #

      Bedankt Paul, voor je reactie. Er zijn steeds vacatures voor medici mét en zonder ervaring. Waar wacht je op?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: