vakantiewerkjes.

6 jul

Woensdag.

Alweer een vakantiewerkdag. Ik profiteer van deze bijzondere gewaarwording om deze ochtend uit te roepen tot de “ochtend van de schaduwvrouw”. Het beeld hierbij verklaart alles : een ochtendlijke ode aan de vrouwen die in de benepen schaduw deze missie tot een aangenaam verblijf maken op Flores. Onzichtbaar aan het werk in de kloosterkrochten, tot ik ze met zachtmoedige dwang aan de gastentafel positioneerde. Ze zijn zo lief. En beschaamd, meneer.

Het voorziene programma van de dag (ook wel het “liepkes doen” e.d.m. genaamd).

Emiliana A Bkhu (6j) labiopalathoschisis

Gonsania Andriani Digo (1j) abces linker oksel (TBC?)

Octavianus Putra Huidgreffe gezicht + Zplastie

Florentin Harinema (14maanden) schisis lip

Yasinta Longa Submandibulaire cyste

Emilianus Arcimblekm (6j) incomplete lip.

Onvoorziene interventie : bij Francisca Halu (16j) oude brandwonde, zware infectie. Alleen de dankbaarheid die het meisje uitstraalt, is fotogeniek. De rest wil je niet zien.

Rond 16h, het briljante plan S. S staat voor het Indonesische “Santé”, wat “relax” betekent.

Uit de pakjes, in de badpakjes, richting vierwielende chauffeurs.

Sophie, Katrien, Amy, Romain, Tom & Co, ze spoeden zich richting heetwaterbronnen Soa.

Dirk, Bruno, Gerd, Bille en Pieterjan wippen nog even binnen op ICU, waar een baby dringend van vocht dient voorzien en men geen geschikte aders vindt. Spoeden zich terug uit hun zwempakje, in hun operatiepakje, het gezelschap Dirk, Bruno, Gerd, Bille en Pieterjan.

De operatie volgt onmiddellijk: een flinke 2 uur lang wordt een denudatie uitgevoerd om een centrale katheter aan te brengen, en dit met succes, met zeer weinig geschikt instrumentarium.

De baby zal de hemel hopelijk nog even ontwijken en ons team alvast de hemel inprijzen.

Het avondritueel krijgt een kloosterlijk karakter, namelijk : altijd hetzelfde.

Thee, gastronomische schotel à volonté, bintang in gerantsoeneerde dosissen, grappen en grollen en ook wel stiltes (wegens moetjes, moetjes).

Slaapwel, blogvolger, mijn kern van mijn bobijntje begint nu wel heel blootjes te liggen.

En o ja, de heetwaterbronnen van Soa waren heerlijk, maar dat heb ik niet uit eigen bron….

Advertenties

4 Reacties to “vakantiewerkjes.”

  1. Inge Handoko juli 6, 2011 bij 1:06 pm #

    Mooie foto’s, mooie verhalen. Proficiat met jullie werk !!!

  2. stephan juli 6, 2011 bij 5:11 pm #

    Nogmaals dank voor het bloginitiatief. Heel leuk om jullie avontuur toch wat te kunnen mee-beleven zo. In Belgistan heeft Di Rupo een nogal merkwaardige nota voorgelegd waarmee ze de zomer doorkunnen, Prince heeft een (zegt men) schitterend concert in Gent gegeven en onze prins (Laurent) bedreigt zijn personeel. Philippe Gilbert verliest vandaag en gisteren in de koers (heeft ook zijn haar gekleurd zoals Frank VDB indertijd om zijn doping te maskeren). Goed nieuws wel in Roeselare, nog 353 dagen geen batjes.

  3. Ione juli 6, 2011 bij 9:32 pm #

    Leuke foto’s. Ik krijg direct heimwee als ik de beelden zie (de patiënten, de zusters). Het komt allemaal terug! En jullie direct naar Soa?? Wij zijn er geen een keer geraakt…
    Succes nog!

  4. paul juli 7, 2011 bij 1:12 am #

    What can I say ? Op de trein, langs de straten … overal kom je mensen tegen met misvormingen, handicaps, polio, cataract, suikerziekte … een heleboel dingen die in Vlaanderen uit het straatbeeld verdwenen zijn

    een bezoekje aan het ziekenhuis is gewoon veel te duur voor de modale Indonees, ziekteverzekering bestaat niet en als je dan toch in het ziekenhuis belandt, wordt er afgewogen of het nog de moeite is om te behandelen, of er garantie op succes is, of het wel echt noodzakelijk is en of de familie de lasten kan dragen (en overnight de fondsen bijeen kan sprokkelen)- en indien niet : terug naar AF

    voor vele mensen herleid het bezoek aan het (naar Belgische norman ‘derde rangs’) ziekenhuis – waarvoor de verwende Belg wellicht de neus zou ophalen – zich dan ook tot een (voor hen peperdure) nacht zonder behandeling in een ziekenhuisbed met de familie rond hen geschaard om hen bij te staan en weer naar huis de volgende ochtend omdat ‘geen geld’ en het ‘toch niet zo erg’ is – het loutere feit in het ziekenhuis geslapen te hebben is wat hen voldoening moet geven en hoe de familie een teken van bereidheid tot steun vermag te geven

    een bezoekje s’ nachts an de EHBO (vaak gelinkt aan een kerk of charity), geeft recht op een bezorgde blik van een vaak niet medisch onderlegde ‘verpleegster’, met verzoek morgen terug te komen (met geld) ‘als het niet over is’

    (wegens geldgebrek) niet of onzorgvuldig behandelde ‘kleinigheden’ leiden vaak tot ‘grote gevolgen’

    en we spreken van de grote stad Jakarta, niet van de jungle of een geisoleerd dorp

    en ja, hier staan ook wolkenkrabbers en moderne ziekenhuizen voor de (statistisch gesproken) happy few – hier zijn mercedessen en dure pakken en ook vloeiend Engels, maar vergis je niet …

    ik zeg die niet om het land of zijn inwoners te kleineren … het is gewoon zo … het is uit bezorgdheid …

    thanks voor het initiatief – en kom ook eens naar de grote stad, zodat het niet lijkt of je een ongelukkig geisoleerde gemeenschap op een ver eiland gaat helpen – geen kritiek, maar een suggestie en nogmaals thanks – doe zo voort – de impact van het blog kan niet groot genoeg zijn …

    groeten
    viw-indonesia.blogspot.com
    paul

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: